این جا که خبری از سال نو نیست همه چیز مثل همیشه هست هر روز مثل روز قبل فقط فرقش اینه که اتفاقات مختلف درش می افته ولی من همه روزهام مثل هم هست

نمی دونم چرا

ولی من این طوری دوست ندارم باشه

دوست دارم روزهایی که می گذرونم با هم فرق داشته باشه

برای شما دوستان سال خوبی همراه با خیر و برکت را ارزو دارم

 

 

 

 

انتظار

شد بهار و دل من اسیر شهر طوفانی انتظارست
حرف قلب من این بوده و هست که بیایی بهارست
قوی دل در لحظه ای را شمرده تا تو از شهر غربیت بیایی
نبض آلاله ها را گرفتم تا که شاید بدانم کجایی
 شهر لب باغ دل مرز احساس حسرت لحظه ای با تو بودن
با نگاهت سخن گفتن و بعد شعری از جنس دریا سرودن
عکس رویاییت را نهادم توی یک قاب عکس طلایی
 با کمی لاله رویش نوشتم لعنت عشق بر تو جدایی
می تپد قلب در شهر غوغا باز در آرزوی رسیدن
باز هم حسرت روی یک شمع حسرت دسته ای پونه چیدن
حسرت سرخ فردای غربت بی امان لحظه ها را شمردن
آرزو کردنی بی سرانجام دل به امواج عشقی سپردن
سال رفت و من و پونه و تو حبس در بندهای جدایی
یک جهان حسرت مهربانی عالمی آرزوی رهایی
من نگاه تو را اولین بار روی یک شعر نمنک دیدم
قصه سبز زیباییت را از زبان غزل ها شنیدم
باورم نیست آمد بهار و ماه چشم تو بر دل نتابید
دل به یاد تو یک سال رنجید چشم در آرزویت نخوابید
یادگار تو یک عشق پک ست توی گلدانی از آرزویم
خوب شد مانده این یادگاری تا که گه گاه آن را ببویم
چشم تو نقطه عطف دلهاست دیدنت مرهم قلب عاشق
گونه ات سرزمین تبسم خنده های تو رنگ شقایق
تا بیایی به روی دل خود عکس یک یاس تنها کشیدم
توی نقاشی چشمهایت انتظاری شکوفا کشیدم
هیچ کس با دل من نیامد تا لب جاده های رهایی
 منتظر مانده ام روی یک پل تا که شاید از آن سو بیایی
آسمان تا نگاهی به من کرد دیدگانش پر از اشک غم شد
 نقره هایش هم از غصه تب کرد یک گل از خنده زهره کم شد
برکه اش که مرا دید و قلبش مثل یک نرگس منتطر شد
قصه ام را به آلاله گفتم بر لبش حسرتی منتظر شد
هرکسی که برایم دلش سوخت عاشقانه شکست و دعا کرد
سنگ هم قصه ام را شنید و صادقانه خدا را صدا کرد
باز هم تو در آنجایی و من منتظر مانده ام تا بیایی
درس من و رمز زیبا شکفتن قلب من دفتر آشنایی
گفته بودی اگر قاصدکها از سفرهای رویا بیایند
گفته بودی اگر شاپرک ها شهریمان را گلستان نمایند
گفته بودی اگر صد شکوفه در میان گلستان بروید
گفته بودی اگر یک پرستو برگ آلاله ای را ببوید
گفته بودی اگر توی قلبم باغی از یاس خوشبو بکارم
 گفته بودی اگر مثل باران روی دلهای عاشق ببارم
باز می گردی و در کنارم قصه عشق را می نگاری
پس چه شد نسترن ها شکفتند بازگرد ای نسیم بهاری
 

اربعین امام حسین علیه السلام را به همه شما دوستداران ان حضرت تسلیت می گوییم

سلام

خوبید

امروز این جا هوا ابری است  نمی دونم ایران هم اب و هواش ابری است یا نه؟

این جا که هواش داره گرم می شه

 

وقتی دلم می گیره یا ناراحت می شم وقتی حس می کنم همه مشکلات دنیا سرم ریخته وقتی حس می کنم کسی دوستم نداره وقتی حس می کنم بعضی ها من را مسخره می کنند وقتی که حس می کنم روی دلم باری سنگینی کرده

اون وقت تازه یادم می اید که تو توی این همه وقت نظاره گر من بودی از خودم خجالت می کشم

چرا از همون اول از تو کمک نخواستم         چراتو را صدا نزدم

اون وقت تو هستی که کمک می کنی  

اصلا وقتی خدا خدا می کنم انگار از دنیا در می ایم   همه چیز را فراموش می کنم

احساس سبکی می کنم  اصلا  نام تو شفای دلهاست

بردباری و تحمل سختی  ها ابزار ریاست است

                                                                                                         امام علی(ع)

قلبم رو شکستی ولی من بیشتر از قبل دوستت دارم چون حالا هر تکه از قلبم تو رو جداگونه دوست داره

 

تا قیامت

من میگم بهم نگاه کن 
تو میگی که جون فدا کن
 من میگم چشمات قشنگه
تو میگی دنیا دو رنگه
من میگم دلم اسیره
 تو میگی که خیلی دیره
من میگم چشمات و وکن
تو میگی من و رها کن
من میگم قلبم رو نشکن
تو میگی من می شکنم من ؟
من میگم دلم رو بردی
تو میگی به من سپردی ؟
 من میگم دلم شکسته است
تو میگی خوب میشه خسته است
من میگم بمون همیشه
تو میگی ببین نمی شه
من میگم تنهام می ذاری
تو میگی طاقت نداری
من میگم تنهایی سخته
تو میگی این دست بخته
من میگم خدا به همرات
 تو میگی چه تلخه حرفات
من میگم  که تا قیامت
برو زیبا به سلامت
من میگم خدا به همرات
تو میگی چه تلخه حرفات
من میگم که تا قیامت
برو زیبا به سلامت

سلام

چرا بعضی ها درباره بعضی دیگر فکر بد می کنند

نمی دونم  این احساس یک باره از کجا بهم دست داده

خیال می کنم می خواهم خفه بشم دنیا بیشم سیاه شده

یک احساس بدی  دارم

بی خیال برم بهتره

 بي تو حقير مي ميرم... گر نباشي فقير مي ميرم... دست و پايم را به عشقت بستي... چه خوش است چون اسير مي ميرم... ثروت من فقط وجود توست... کي دگر من فقير مي ميرم؟... به حريم تو مي خورم سوگند... گر بگويي بمير... مي ميرم